به نام خدا گوشت چرخ کرده ها را با پیاز حسابی سرخ شده توی ماهیتابه چرخاندم و نمک و زردچوبه زدم. بعد لپه های آبکش شده را هم اضافه کردم و گذاشتم تفت بخورند. موقع دم کردم هل و زیره و دارچین پاشیدم روی مخلوط گوشت و برنجم و بعد چند قاشق زعفران غلیظ رویش دادم. سر شام به آقای همسر گفتم توی خانواده ما هرکس ی...

به نام خدا دنیای ما اندازه اش چقدر است؟ عرض و طول و ارتفاعش تا کجاست؟ قدش تا گوگل می رسد یا آسمان؟ امر بر ما مشتبه شده یک عمر تنگ را دریا خیال کرده ایم... تنگ را دریا خیال کرده ایم!

به نام خدا آنقدر برایم عجیب بود که عین جمله اش یادم مانده. فاطمه تازه یک روزش شده بود. نشسته بودم روی صندلی وسط هال و با مادرشوهرم صحبت میکردم. داشت نصیحتم میکرد که به سکوت و تاریکی عادتش ندهم که بیچاره می شوم. بعد از فاطی دختر عموی آقای همسر گفت که وقتی سپهر خواب بوده،حتی آشپزی هم نمی توانسته بکند....

به نام خدا یک دفعه چشم باز کردم دیدم دارم تربیتش میکنم. با برخوردهایم به رفتارهایش شکل می دهم. دیدم دارد آینه من و بازخوردهایم می شود. ترسیدم.

به نام خدا مامان روی مبل نشسته و لوبیا نخود پاک میکند. آقای شوهرخواهر آن طرف تر رزومه اش را فارسی می کند و چند دقیقه یکبار همه با هم برای اصطلاحاتی که می گوید دنبال معادل خوب می گردیم. آقای همسر نرفته سر کار و دارد پایان نامه من را رفع و رجو می کند. من نشستم پایین میز و با اسم سرفصل ها ور می روم. فا...

به نام خدا یک دفعه چشم باز کردم دیدم دارم تربیتش میکنم. با برخوردهایم با رفتارهایش شکل می دهم. دیدم دارد آینه من و بازخوردهایم می شود. ترسیدم.

به نام خدا از خوبی های بزرگ شدن یکی هم این که به لحظه های خوبت دل نمی بندی، ولی حسابی قدرشان را می دانی...

به نام خدا جاری جان سرخ کن ش را گذاشته بود در دیوار که بفروشد - چقدر حرف و لبخند دارم ازین چیز فروختن ها و خریدن ها در دیوار - آقایی زنگ زده بود که خانم سالمه؟ خراب نیست؟ صحبت ها را که کرده بودند گفته بوده من سرایدارم توی زعفرانیه. برای خانمم میخوام. تخفیف بدین به ما. سر قیمت که کنار آمدند خیلی راحت...

به نام خدا رفته بودیم برای فاطمه صندلی غذا بگیریم. صد و هشتاد درجه که از خانه مان می چرخیدیم، بیش از کمی بالاتر، چهارباغ بود. برای همین هماهنگ کردم و آخرشب رفتیم که کمتر توی ترافیک بمانیم. طبق من معمول من پیاده نشدم که باز آن وسواس های عجیب لحظه قطعی شدن خرید سراغم نیاید. آقای همسر که رفت داخل خانه ...

به نام خدا سر یک ماجرایی، پنج شش تا آهنگ توی لپتابم دارم. یکی ش آهنگ پرده نشین است. هرازگاهی که یادم می افتد همچین چیزی توی فایل ها هست، همان طور که کارم را میکنم میگذارم بخواند:اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است... امشب هم گذاشتم و آمدم سراغ وبلاگم. حواسم نبود و تمام که شد رفت آهنگ بعدی. چارتار بود ...

به نام خدا خیلی سال است که دیگر کنکور کارشناسی برایم رنگ و بویی ندارد. هرسال مثل یکی از خبرهای معمولی به گوشم می خورد و تمام می شود. نه فکرم را مشغول می کند نه کوچکترین بار هیجانی ای دارد. انگار مجری خبر گفته باشد مسابقات بین المللی تنیس روی میز برگزار شد، یا ... به همین سبکی. هیچ وقت اما یادم نمی ر...

به نام خدا یک سری یادداشت های پیوسته هم هست توی لپتاپ، که اسمش را گذاشته ام (روابط انسانی) و فقط آرزو می کنم زودتر تمام شود... این کلاف عجیب و پرگره و درهم پیچ روابط انسانی... باید قرآن بخوانم. سر بزنم به نهج البلاغه. گیر کرده ام. عقلم به تنهایی از پسش برنمی آید.

به نام خدا یک لحظه هایی هم توی زندگی هست، شبیه بهت لحظه های پیش و پس من . این دقیقه های عجیب و کشدار اکنون. که خوب نیست ولی نمی شود گفت بد است. یک جور عجیبی است، با همه سختی یک حس غریب دلچسبی دارد انگار. مثل غروب های دلگیر پاییز... همین لحظه هایی که فاطمه توی بغل مامان می خندد به من و من یک لحظه مبه...

به نام خدا امشب نشستم ویژگی های بدی که دارم و خیلی اذیتم می کند را نوشتم. نزدیک بیست تا شد. همه هم جدی، همه هم اساسی، همه هم عمیق و ریشه دار. کلی فکر کردم و هرکدام که یادم می آمد داغ دلم تازه میشد که آخ آخ… امان از این…این یکی رو دیگه نگو… بعد یاد شانزده هفده سالگیم افتادم که هی فکر میکردم چارتا خصو...

به نام خدا منی که دبیرستان می رفت، خیلی با آنکه آمد دانشگاه فرق می کرد. روزهای دبیرستان من یک شاد بی هوای اجتماعی بودم. با معلم ها دوست... با کادر دفتر دوست... همه جا فعال... بین آن کلاسی ها و سال بالایی ها و سال پاییینی ها می چرخیدم. بیشتر دبیرها هنوز هم خوب مرا یادشان است، حتی آن مدرسه هایی که فقط...

به نام خدا یکی از حسرت هام هم همیشه این بوده که توی فامیل ما، پدری و مادری، با هر شعاعی که بگردی، نه رزمنده هست، نه روحانی.

به نام خدا آقای همسر ما، که همان قدر که من از موزه خوشم می آید از موزه بدش می آید، جمله بانمکی دارد. می گوید توی موزه و نمایشگاه همیشه تابلو اول را که می بینم می گویم چه جالب، دومی چه جالب، سومی چه جالب... بعد شش هفت تا، چه جالبام تموم میشه! حالا حکایت ماست و اینستاگرام، حرکت تند انگشتان روی صفحه لم...