لنز بی رنگ

به نام خدا خیلی سال است که دیگر کنکور کارشناسی برایم رنگ و بویی ندارد. هرسال مثل یکی از خبرهای معمولی به گوشم می خورد و تمام می شود. نه فکرم را مشغول می کند نه کوچکترین بار هیجانی ای دارد. انگار مجری خبر گفته باشد مسابقات بین المللی تنیس روی میز برگزار شد، یا ... به همین سبکی. هیچ وقت اما یادم نمی رود که سال هایی بود، نه خیلی دور نه خیلی نزدیک، که همه زندگی ما در همین کلمه پنج حرفی خلاصه می شد. هر چه سعی می ردم جدی نگیرمش نمی شد. هر چه زور میزدم نبینمش نمی شد. آخر سر، با همه مقاومت مثال زدنی ام، من هم رسیدم به روزی هشت ساعت درس خواندن. گیرم یکی دوماه به کنکو...

ادامه مطلب